RÓŻNORODNOŚĆ PARTII I PROGRAMÓW

Podmioty te reprezentują różne, często sprzeczne ideologie i interesy, ale mają podobne dążenia: zdobycie władzy państwowej lub samorządo­wej, a przynajmniej wywieranie wpływu na jej sprawowanie. Podstawowym warunkiem realizacji tych dążeń jest uzyskanie dostępu do mediów i wyko­rzystanie ich do propagowania własnego programu czy kandydatów na wy­bieralne stanowiska. Miernikiem efektywności tych działań jest uzyskane poparcie, które może się wyrażać rozmaicie, od manifestowania sympatii politycznych przez pomoc materialną lub rzeczową aż do czynnego włącza­nia się obywateli w ich działalność.Różnorodność partii i programów politycznych pozwala obywatelom na dokonanie racjonalnego wyboru, tzn. wybranie do wybieralnych organów władz państwowych i samorządowych, tych osób, które najpewniej realizo­wać będą pożądaną przez obywateli politykę. Jest to najbardziej zinstytucjo­nalizowana postać aktywności obywatelskiej, będąca w znacznym stopniu ukoronowaniem działalności mediów. Dla ścisłości: Chodzi tu zarówno poziom frekwencji wyborczej, jak i o stopień racjonalności decyzji wybor­ców, gdyż na obydwie te rzeczy media masowe mogą mieć duży wpływ.

Read User's Comments0

TRZECI SEKTOR

Te formy aktywności często nazywa się „trzecim sektorem” i zalicza do niego organizacje pozarządowe, fundacje, stowarzyszenia oraz rozmaite porozumienia środowiskowe, które działają publicznie i w interesie publicznym, lecz nie z inicjatywy organów państwa czy partii politycznych, nie uzależniają też swojej działalności od działających dla zysku kapitali­stycznych przedsiębiorstw. Niektóre z organizacji zaliczanych do trzeciego sektora tworzą własne media (wydawnictwa, programy radiowe), które mają zwiększać zasięg i skuteczność działania tych organizacji.Najważniejszym wytworem interakcji komunikacyjnych zachodzących w obrębie sfery publicznej jest poparcie udzielane przez obywateli różnym partiom, organizacjom i grupom nacisku, które współtworzą pluralizm poli­tyczny.

Read User's Comments0

WYŻSZA FORMA AKTYWIZACJI

W pierwszej kolejności media budzą zainteresowa­nie sprawami społecznymi i przyczyniają się do swobodnego kształtowania się i wyrażanie opinii publicznej, czyli publicznego wyrażania poglądów dotyczących kontrowersyjnych kwestii społecznych czy politycznych.Wyższą formą aktywizacji społeczeństwa przez media jest pobudzanie do uczestnictwa w przedsięwzięciach i inicjatywach obywatelskich. W tym kontekście mówi się zwykle o społeczeństwie obywatelskim, który to ter­min oznacza różne formy samoorganizacji społecznej, wynikającej z poczu­cia odpowiedzialności danej społeczności za własny los i realizowanej w granicach prawa, której celem jest realizacja ważnych dla niej celów spo­łecznych. Chodzi tu zwłaszcza o takie formy organizacji, które już nie są działaniami prywatnymi, a jeszcze nie stają się aktywnością polityczną [Szacki, 1997].

Read User's Comments0

DEMOKRATYCZNY MECHANIZM

Pełnienie przez media roli pośrednika i inicjatora komunikacji między instytucjami systemu a obywatelami to uruchomienie jednego z najważniej­szych mechanizmów demokratycznych. Jego istnienie nie może być jednak celem samym w sobie, ma on służyć wspomaganiu innych, równie ważnych mechanizmów demokratycznych. Dopiero powiązanie mediów masowych z innymi mechanizmami demokratycznymi pozwala w pełni dostrzec rolę i zadania komunikowania masowego w funkcjonowaniu demokracji liberal­nej. Istota współzależności między działaniem mediów a funkcjonowaniem demokracji liberalnej polega na tym, że media stymulują nawiązywanie inte­rakcji komunikacyjnych między wszystkimi podmiotami społecznymi, co prowadzi do aktywizacji społeczeństwa i wyzwala różne formy zaangażo­wania społecznego i politycznego, które uruchamiają najważniejsze mecha­nizmy demokratyczne.

Read User's Comments0

SPEŁNIENIE WARUNKÓW

Spełnienie wskazanych wyżej warunków umożliwia wykształcenie się podmiotów i mechanizmów tworzących i podtrzymujących ustrój demokra­cji liberalnej. Podmioty demokratycznych stosunków politycznych i spo­łecznych można podzielić na cztery zasadnicze kategorie: władze państwo­we i samorządowe, organizacje polityczne (partie polityczne, związki i or­ganizacje zawodowe, organizacje społeczne, grupy nacisku), obywatele (świadome swoich praw i tożsamości jednostki), media. Te ostatnie wystę­pują w tym układzie, jak była o tym mowa wcześniej, w roli po­średnika między poszczególnymi członami strukturalnymi społeczeństwa i państwa. Pełniąc rolę pośrednika, media mają działać na rzecz wzajemnego zrozumienia i porozumienia między obywatelami a instytucjami systemu, czyli na rzecz rozwiązywania konfliktów i budowania konsensusu społecz­nego. Temu ma służyć przede wszystkim sprawny przepływ informacji mię­dzy różnymi poziomami organizacji społecznej, a także inicjowanie debaty i wymiany poglądów na istotne kwestie społeczne oraz ciągłe śledzenie po­czynań i sposobu działania władz różnych szczebli.

Read User's Comments0